مراسم وداع و تشییع رهبر شهید به پایان رسید و حالا در این غروبِ غم‌انگیز، صدای قدم‌های رفتن شما زائران خوزستانی در راهروهای موکب می‌پیچد. شما راهی شهر و دیار خود می‌شوید، اما این‌بار نه با همان دل‌های پیشین؛ که با سینه‌ای مجروح از داغ یتیمی و فراق رهبر شهید. کلاس‌ها و راهروهایی که چند روز مأمن اشک‌ها و ناله‌های شما در سوگ آن عزیز سفرکرده بود، حالا در سکوتی سنگین فرو می‌روند. شما می‌روید، اما عهدی که در میان قطره‌های اشک این موکب با رهبر شهید بستید، در دل‌هایتان جاری خواهد ماند. سفرتان به سلامت، زائران داغدار. جاده‌ها شما را می‌برند، اما دل‌های همه‌ی ما در سوگ آن پدر دلسوز، تا همیشه به هم گره خورده است.